Cerebralna hemoragija zbog hipertenzije, Hemoragijska moždanog udara nestabilnost homeostaza liječenje hipertenzije

Bolesti nervnog sistema Neurologija Cerebrovaskularne bolesti apoplexia cerebri, šlog, moždani udar predstavljaju česta oboljenja mozga koja nastaju kao posledica poremećaja cerebralne cirkulacije. Akutni moždani udar je treći uzrok smrtnosti i prvi uzrok invaliditeta u razvijenim zemljama sveta; procenjuje se da svakih 45 sekundi jedna osoba doživi, a svakih tri minuta jedna osoba umire od posledica moždanog udara.

Mjesto liječenja hipertenzije

Incidencija moždanog udara je slučajeva na 1. Ima veoma bogatu vaskularnu mrežu koju čine 4 velika arterijska stabla, što je jedinstven primer u organizmu: 2 unutrašnje karotidne i 2 vertebralne arterije, koje međusobno široko komuniciraju u nivou Vilisovog prstena. Iz velike potrebe mozgda za kiseonikom proizilazi i njegova preosetljivost na nedostatak kiseonika. Poremećaj ili prekid cirkulacije krvi ishemija, anemija i poremećaj oksigenacije krvi cerebralna hemoragija zbog hipertenzije, hipoksija ima za posledicu smanjeno snabdevanje mozga energetskim materijama što može da dovede do promena koje se kreću u rasponu od funkcionalnih poremećaja do slike tzv.

Shematski predstavljeno, cirkulacija u mozgu zavisi od poprečnog dijametra lumena krvnog suda, visine krvnog pritiska i zasićenosti krvi kiseonikom.

Svaki poremećaj koji menja normalno stanje ovih faktora može da dovede do ispoljavanja funkcionalnih i morfoloških poremećaja CNS-a. Važan događaj u procesu hipoksijskog i ishemijskog oštećenja mozga ima aktivacija receptora glutamata što dovodi do nekontrolisanog ulaska kalcijuma u neurone i rezultira u njihovu smrt. Ovim fenomenom, nazvanim ekscitotoksičnost, može da se objasni smrt neurona kod ishemije kao i drugih bolesti CNS-a.

Свежие записи

Iz eksperimentalnih radova zna se da prekid moždane cirkulacije u trajanju od oko 1 minute dovodi do funkcionalnih poremećaja, ali bez strukturnih oštećenja. Prekid oko 3 minute dovodi do selektivne nekroze neurona. Da bi došlo do totalne nekroze infarkt prekid cirkulacije mora cerebralna hemoragija zbog hipertenzije traje oko minuta, a prekid cirkulacije preko 10 minuta je inkopatibilan sa životom.

Patološku osnovu cerebrovaskularnih cerebralna hemoragija zbog hipertenzije čine ishemijski i hemoragijski moždani udar. Cerebrovaskularne bolesti cerebralna hemoragija zbog hipertenzije širok spektar bolesti i poremećaja u čijoj je osnovi oštećenje krvnih sudova mozga. Simptomi cerebrovaskularnih bolesti mogu da se razviju naglo i tada govorimo o moždanom udaru hipertenzija u 24 godina ili se razvijaju postepeno.

Moždani udar označava naglo nastali fokalni, nekonvulzivni neurološki poremećaj koji traje duže od 60 minuta i sem vaskularnih uzroka vaskularnog oštećenja ne može se otkriti drugi razlog opisanih poremećaja. Osnovna karakteristika moždanog udara je nagli početak neuroloških simptoma. Moždani udar se klasifikuje prema patologiji koja je u osnovi fokalnog oštećenja mozga, pa razlikujemo : ishemijski moždani udar, koji nastaje usled nedovoljnog priliva ili potpunog prekida dotoka krvi u određeni region mozga, što za posledicu ima razvoj infarkta mozga.

Prema brzini razvoja i trajanja simptoma, razlikuju se dva podtipa ishemijskog moždanog udara: tranzitorni ishemični atak  TIA je funkcionalni poremećaj, bez morfoloških promena, koji se mora ozbiljno shvatiti kao upozorenje o pretećem ozbiljnijem vaskularnom događaju. Moždani udar nastaje kao posledica prestanka hipertenzija auruynyң belgіlerі krvlju jednog lokalizovanog područja mozga.

Ako dođe do izostanka snabdevanja krvlju u čitavom mozgu dolazi, ili do smrti, ili do više difuznih promena. Glavni uzroci moždanog udara su : embolije moždanih arterija najčešće iz srca, masna embolija ili vazdušna embolija ateroskleroza zapaljenje arterija. Naglo i potpuno začepljenje jednog krvnog suda mozga, kao što se dešava kod embolije, najčešće ima za posledicu infarkt tkiva koje odgovara regiji koju taj krvni sud snabdeva krvlju.

Postepeno začepljenje krvnog suda, kao što je u slučaju koncentričnog sužavanja ateromatoznog krvnog suda, uopšte ne mora dovesti do infarkta. Infarkt može nastati pod određenim cerebralna hemoragija zbog hipertenzije, na području snabdevanja jedne arterije, a da ta arterija nije potpuno zatvorena, nego samo suženog lumena.

Moždani udar – Wikipedija

Embolus stigne u moždane cerebralna hemoragija zbog hipertenzije sudove najčešće iz srca, i to ili iz tromba atrija kod fibrilacije ili ventrikularnog muralnog tromba kod infarkta miokarda, ili pak valvularne trombotične nakupine kod bakterijskog ili nebakterijskog endokarditisa.

Masni embolusi mogu doći u mozak iz prelomljenih kostiju, a vazdušna embolija nastaje kad vazduh uđe u opštu cirkulaciju.

Oni koji su pretrpjeli moždani udar trebali bi mnogo pažnje posvetiti zdravlju. Posebno je važno pravilna rehabilitacija, i bolje je ne otići kući, već u specijaliziranom. Svi ti procesi dovode do činjenice da stanice mozga počinju umrijeti, a ne dobivaju potrebnu količinu kisika. Osim toga, često arterijska hipertenzija postaje uzrok moždanog udara. Pristaje na pravilno Hemoglobina moždanog udara nestabilnost homeostaza liječenje hipertenzije.

Infarkti kao posledica zapaljenja arterija vaskulitis nastaju kad se u lumenu arterije stvori tromb. Ateroskleroza dovodi do infarkta u mozgu na sličan način kao što se to dešava u koronarnoj cirkulaciji kod infarkta miokarda. Trombovi se mogu stvoriti na jednoj ateromatoznoj ploči, ili se intravaskularno tromboziranje odigra na mestu stenoze, gde je krvna struja usporena, ili gde se stvaraju vrtlozi.

Makroskopski, infarkt može biti ishemičan ili hemoragičan. Osnovni mehanizam u oba slučaja je isti: prestanak dostave krvi u određenom području mozga. Moždano tkivo se brzo razmekša i pretvara se u sivkastocrvenkastu kašastu masu, nejasno ograničenu od okolnog moždanog tkiva, koje se, takođe, razmekšava. U kasnijem razvoju, ukoliko nije nastupila smrt, nastaju pseudociste. U svim procesima u kojima dolazi do raspadanja moždanog tkiva, u kasnijem toku nastaju procesi proliferacije glije i na taj način procesi reparacije, a ne procesi regeneracije, zato što nervno tkivo nema osobinu i sposobnost regeneracije.

Navigacijski izbornik

Ovo se cerebralna hemoragija zbog hipertenzije odnosi na ganglijske elemente. Simptomi i znaci infarkta mozga zavise od veličine lezije i od toga gde je ona smeštena.

U stanju mirovanja, od 70 ml krvi koje svaka srčana kontrakcija potisne u ushodnu aortu, čak ml je namenjeno mozgu. Prema tome, mozak zahteva kontinuirano i stacionarno snabdevanje glukozom i kiseonikom i, obzirom da ne poseduje rezerve, samo nekoliko minuta smanjenja ovih supstrata ispod kritičnog praga rezultira u disfunkciji mozga. Za tako cerebralna hemoragija zbog hipertenzije organ kao što je mozak cerebralna hemoragija zbog hipertenzije bi veoma štetno ako bi protok krvi zavisio od sistemskog pritiska koji je podložan promenama.

Stoga u mozgu postoje mehanizmi cerebralne autoregulacije protoka krvi koji mišići hipertenzija pomiješa da se u širokom rasponu arterijskog pritiska mmHg održava konstantan protok tj. Deo autoregulacije se zasniva na mišićnom omotaču glavnih arterija mozga koje se kontrahuju u odgovoru na porast krvnog pritiska, odnosno dilatiraju u odgovoru na njegov pad. Pored toga, arteriole mozga su izuzetno osetljive na promene parcijalnih pritisaka ugljendioksida i kiseonika u arterijskoj krvi.

Perfuziju mozga obezbeđuju karotidne i vertebralne arterije, a u kliničkom žargonu karotidne arterije i njihove grane nazivamo prednjim karotidnim slivom prednjom cirklacijomdok vertebro-bazilarni sliv i njegove grane nazivamo zadnjim slivom zadnjom cirkulacijom.

Svaka moždana hemisfera dobija krv iz odgovarajuće zajedničke karotidne cerebralna hemoragija zbog hipertenzije, koja prolaskom kroz karotidni foramen ulazi u kavernozni sinus, penetrira duru i deli se na prednju i srednju moždanu arteriju.

Unutrašnja karotidna arterija a. Karotidni sistem snabdeva uz optičke nerve i retinu, prednji deo moždanih hemisfera frontalni, parijetalni i prednji deo temporalnog režnja. Intrakranijalno, unutrašnja karotidna artetija se hipertenzija ne može raditi na srednju a.

Najveća grana, srednja moždana arterija je zapravo produžetak unutrašnje karotidne arterije.

MSD priručnik dijagnostike i terapije: Arterijska hipertenzija

Njene kortikalne grane snabdevaju krvlju gotovo celu površinu moždane kore. Iz nje polaze penetrantne lentikulostrijatne arterije, koje pod pravim uglom ulaze u parenhim mozga i između ostalog ishranjuju najveći deo bazalnih ganglija, kao i gornje delove prednjeg i zadnjeg kraka kapsule interne.

Embolusi iz unutrašnje karotidne arterije najčešće se zaglavljuju u račvi a. Posledična ishemija ovog dela moždane cirkulacije dovodi do najtežih oštećenja u izvođenju finih manipulativnih pokreta lica i šake i repetitivnih ikespresivnih funkcija komunikacije.

Simptomatska hipertenzija u kirurgiji

Okluzija lokalnih grana a. Prednja moždana arterija svojim kortikalnim granama snabdeva krvlju medijalnu i orbitalnu površinu frontalnog režnja. Vertebralne arterije potiču cerebralna hemoragija zbog hipertenzije. Bazilarna arterija završava grananjem u desnu i levu zadnju moždanu arteriju a. Znači, grane a. Anastomoze između krvnih sudova štite mozak kada je deo njegovog vaskularnog snabdevanja poremećen ili onemogućen.

Između arterija i arterijskih slivova postoji bogata mreža anastomoza od kojih je najznačajniji sistem Vilisovog šestougla na bazi mozga.

U Vilisovom krugu dve prednje cerebralne arterije se spajaju, preko a. Značaj Vilisovog kruga dolazi do izražaja kada je on kongenitalno nekompletan, jer je zapaženo da je njegov deficit mnogo češći u ljudi koji su imali moždani udar.

Cerebrovaskularne komplikacije arterijske hipertenzije

Druge značajne anastomoze komunikaciječine oftalmička arterija i grane spoljašnje karotidne arterije kroz orbitu i spojevi na moždanoj površini između ogranaka a. Male penetrantne arterije i arteriole su završne arterije, bez značajnih međusobnih veza. Cerebralna krv se drenira preko vena koje idu u venske sinuse dure mater. Duboki venski sistem je dobro zaštićen za razliku od površinskih vena koje idu kroz piju mater na površini cerebralne kore.

Ovi sudovi se spajaju u sagitalnom sinusu, unutar falksa cerebri, preko mostnih vena. Mostne vene idu kroz subarahnoidalni prostor koji je ispunjen likvorom cerebrospinalna tečnostpenetriraju arahnoideu i cerebralna hemoragija zbog hipertenzije mater i dospevaju u duralne venske sinuse.

Intracerebralno krvarenje zbog subarahnoidne hipertenzije

Ovaj sistem sinusa vraća krv u srce, primarno preko unutrašnje jugularne vene. Postoje i alternativni putevi, npr. Intrakranijalni venski sistem nema valvula. Smer protoka krvi zavisi od gravitacije ili relativnog pritiska u venskom sinusu u odnosu na pritisak u ekstrakranijalnim venama. Porast intratorakalnog pritiska pri kašljanju ili izvođenju Valsalvinog manevra dovodi do porasta centralnog venskog pritiska, koji se reflektuje u unutrašnju jugularnu venu i cerebralna hemoragija zbog hipertenzije dure mater.

To nakratko povećava intrakranijalni pritisak. Regulacija moždanog protoka je većim delom regulisana autoregulatornim i lokalnim mehanizmima koji odgovaraju na metaboličke potrebe mozga.

Autoregulacija cerebralnog protoka efikasna je u opsegu arterijskog pritiska od 60 do mmHg. Kada arterijski pritisak padne ispod 60 mmHg, cerebralni protok krvi postaje veoma kompromitovan.

Simptomi, uzroci i liječenje hipertenzije u djece i odraslih

Kada arterijski pritisak cerebralna hemoragija zbog hipertenzije gornju granicu autoregulacije, cerebralni protok krvi se rapidno povećava. U osoba sa hipertenzijom, autoregulatorni opseg se pomera na viši nivo. Već 30 sekundi po prekidu krvnog protoka nastupa poremećaj metabolizma mozga.

Nakon jedne minute nastupa poremećaj funkcije neurona. Nakon 5 minuta anoksija pokreće lanac metaboličkih promena koje rezultiraju u infarktu mozga. Međutim, ukoliko bi se protok krvi dovljno brzo ponovo uspostavio, oštećenje bi moglo biti reverzibilno.

  1. Mjesto liječenja hipertenzije - Uvreda -
  2. Hemoragijska moždanog udara nestabilnost homeostaza liječenje hipertenzije
  3. Arterial hypertension; cerebrovascular diseases Sažetak Povišeni krvni tlak arterijska hipertenzija glavni je čimbenik rizika za moždani udar i druge akutne cerebrovaskularne poremećaje.
  4. Podliježući uzrok temeljni uzrok [ uredi VE uredi ] Kada se dijagnosticira moždani udar, mogu se provesti različite studije kko bi se utvrdio temelji uzrok moždanog udara.
  5. Najčešća je hipertenzija kojoj se ne zna uzrok primarna, esencijalna ; hipertenzija poznata uzroka sekundarna najčešće je udružena s bubrežnim bolestima.
  6. Moždani udar (apoplexia cerebri, šlog, CVI, TIA, cerebrovaskularni insult)

U kliničkom smislu prekid cirkulacije u mozgu izaziva gubitak svesti za oko 10 sekundi, a gubitak spontane električne aktivnosti za oko 20 sekundi. Međutim, prema histološkim kriterijumima, moždano oštećenje se javlja posle najmanje 5 minuta ishemije.

Najraniji biološki odgovor na fokalnu moždanu ishemiju je cerebralna hemoragija zbog hipertenzije brz razvoj kolateralne cirkulacije, čiji je cilj da se ograniči oblast ishemije.

Ovaj odgovor može biti kompromitovan aterosklerozom ili nekim drugim okluzivnim poremećajem arterija mozga. Okluzija neke od glavnih arterija mozga izaziva naglo smanjenje protoka krvi u onim oblastima mozga koje ta arterija vaskularizuje. Međutim, granica između ishemičkog tkiva i tkiva sa normalnom perfuzijom nije oštra: redukcija protoka je najveća u centru ishemičkog žarišta, a zatim je progresivno sve manje izražena što se više udaljavamo od tog centra. U centru ishemičke zone nastaju ireverzibilne promene i infarkt mozga.

Suprotno, funkcionalni poremećaji neurona u zoni penumbre potencijalno su reverzibilni pod uslovom da se u relativno kratkom vremenskom intervalu ponovo uspostavi protok krvi.

Međutim, zona penumbre nije statična i ukoliko se recirkulacija ne odigra, stanje u ovoj zoni se pogoršava, tj. U kliničkom smislu, terapijski pokušaji rekanalizacije okludiranog krvnog suda, uspostavljanja ponovnog protoka krvi i eventualna primena neuroprotektivnih lekova upravo je i usmerena na zonu penumbre, jer se, na žalost u centralnoj zoni infarkta, koju karakterišu ireverzibilne promene, ne može očekivati bilo kakav efekat. Uzroci ishemičkog moždanog udara Infarkt izazvan aterosklerozom velikih krvnih sudova mozga.

Aterosklerostke ploče se prvenstveno stvaraju na račvama velikih krvnih sudova: npr. Ishemija je tada posledica smanjene cerebralna hemoragija zbog hipertenzije usled stenoze ili okluzije krvnog suda.

Pročitajte